Meer dan fellowship

November 2008
Door Alfred Muller in Jeruzalem
Foto's: Musalaha

Shireen Awwad-Hilal (30) uit Beit Sahour coördineert devrouwenbijeenkomsten voor Musalaha. Deze Palestijns-Israëlische organisatie zet zich in voor de dienst van de verzoening. Ze kent de organisatie
al sinds ze 16 is. Toen ze in 2002 terugkeerde uit de VS waar ze een M.A. graad in onderwijs haalde, ging ze opnieuw voor Musalaha aan de slag om activiteiten te organiseren voor vrouwen.

Vrouwen in de Palestijnse samenleving zijn dikwijls gemarginaliseerd, aldus Shireen. Soms mogen ze hun huis niet uit. Onderwijs over verschillende onderwerpen helpt hen vooruit te komen. Bij de seminars over 'obstakels bij verzoening' praten ze over de vraag wat mensen ervan weerhoudt om relaties te herstellen met vrienden, buren, familieleden of vijanden. Bij andere bijeenkomsten wordt gesproken over conflictoplossing in eigen leven, de gemeenschap en de maatschappij. Verder organiseren de vrouwen elk jaar een zomerkamp voor kinderen. In de afgelopen zomer hielden ze dit in een van de armste dorpjes bij Nabloes.

Shireen Awwad-Hilal (l) actief in Musalaha-activiteiten voor vrouwen.
 

Moslima's
De Musalaha-vrouwen kunnen ook naar bijeenkomsten waar de islam ter sprake komt. De deelneemsters praten over de wijze waarop een christelijke minderheid kan coexisteren
met een moslim meerderheid. Ook zijn er gespreksgroepen tussen christenvrouwen en moslima's.

De ontmoetingen tussen christenen en messiasbelijdende Joden vormen een belangrijk programmaonderdeel. Elk jaar start een nieuwe groep met tien Palestijnse en tien Israëlische vrouwen. De eerste ontmoeting vindt plaats "op een neutrale plaats, zodat beide groepen zich helemaal vrij en niet bedreigd voelen". Dat kan in Jordanië zijn of op Cyprus.
 

Shireen Awwad-Hilal (l) geeft instructie. Foto: Alfred Muller.

De volgende bijeenkomsten zijn in Talitha Kumi ten zuiden van Jeruzalem en kibboets Almog in de buurt van Jericho. Dat zijn plekken waar Israëli's en Palestijnen elkaar kunnen ontmoeten zonder de douaneman te passeren. Bij een bijeenkomst in november komen zes groepen die in de afgelopen jaren zijn gevormd bij elkaar voor een vierdaagse bijeenkomst. Een Palestijnse vrouw zal vertellen over wat er gebeurde met de Palestijnen in de oorlog van 1948 en een Israëlische over wat er met Joden gebeurde in de Holocaust. "Dan horen we de waarheid van beide kanten. Het is een cruciaal onderwerp en het is niet gemakkelijk erover te praten. Maar het is nodig verder te gaan dan alleen fellowship te hebben en te praten over de vraag hoeveel kinderen je hebt en wat je doet voor de kost.

" Wat heb je de Heer in jullie midden zien doen? "Velen hebben eerst onjuiste informatie
over de andere kant. Ze krijgen later meer begrip voor elkaar. Ze staan meer open voor de andere
kant en ze stellen meer vragen. Waarom gebeurt er dit in de Palestijnse gebieden? Waarom
gebeurt er dat in Israël? Als ze de feiten en de waarheid kennen, dan vertellen ze de anderen erover." Is er een wonder nodig om echtte kunnen vergeven en verzoenen?
Of zijn menselijke technieken toereikend? "We hebben beide nodig. We hebben wonderen van de Heer in ons midden nodig. Hij is onze basis. Daarnaast moeten we de juiste benadering vinden. Het is moeilijk om tegen iemand zomaar te zeggen: 'deze man vermoordde je vader en nu moet je hem vergeven'. Zo werkt dat niet. Als je beide niet hebt zeggen mensen: 'ik vergeef, maar ik vergeet niet'. We hebben dan ook seminars en workshops over de fasen van verzoening. Daarin laten we zien wat er eerst gebeurt en wat daarna komt."

Een in de Heer.

Wat is uw kerkelijke achtergrond?
"Ik ben reken mij niet tot een bepaalde kerkelijke gezindte. Ik kom uit een Grieks-orthodox gezin,
bezocht in mijn jeugd de Lutherse kerk en kwam tot levend geloof in de evangelische kerk. Ik geef niet om kerkgenootschappen, maar om het feit dat Jezus mijn Redder is. We werken met vrouwen uit allerlei denominaties. Dat betekent dat we verschillende visies krijgen op conflict, verzoening en hoe mensen de Bijbel interpreteren."