'Beide partijen kunnen zich hier thuis voelen'

Tekst en foto's: Alfred Muller in Jeruzalem, juli 2009

Dale Thorne ervaart dat God hem en zijn vrouw Anita tussen Joden en Arabieren in heeft geplaatst. Dat is geen gemakkelijke plek, want beide partijen kunnen onbegrip tonen. Maar het is ook de plek waar de Heer hen zegent.

In 1960 kwamen de Thornes voor het eerst naar Israël. Ze zijn verbonden aan de Amerikaanse Southern Baptist Church en werkten in Galilea en op Cyprus. Vorig jaar kwamen ze na een aantal jaar in de VS in Jeruzalem. Ze gaven leiding aan de renovatie van een oud pand van de Baptistenkerk dat zich op de grens bevindt tussen het Arabische en Joodse deel van de stad. Ze veranderden het in een prachtig gebedscentrum. Op 5 mei werd het opgedragen aan de Heer tijdens een bijeenkomst met messiasbelijdende Joden, Palestijnse christenen en expats.

[img/314]http://nemnieuws.nl/upload/images/tekstinhoud/314 195 Dale Thorne.jpg" />
Dale Thorne: 'God houdt van beide volken.'

Contact
Na de inwijding schreef een Arabisch echtpaar dat ze het contact met de messiasbelijdende Joden missen en dat er onvoldoende plaatsen zijn waar Joodse en Arabische gelovigen elkaar kunnen ontmoeten. "Beide groepen kunnen zich hier thuis voelen", zegt dominee Thorne. "Dat is niet overal het geval. Sommige plaatsen zijn heel sterk op slechts een kant gericht."

"Soms begrijpt geen van beide zijden je. Toen we voor het eerst kwamen, vroegen Arabieren ons: 'Houden jullie van de Joden?' Dat doen we zeker. Zij denken dan dat je de Arabieren haat. Maar als je Joden vertelt dat je van de Arabieren houdt, denken ze dat je hen haat. We hebben altijd het idee gehad dat het veel gemakkelijker is voor een kant te kiezen. Dan ken je alle antwoorden van die kant. Maar het leven is niet meer zwart wit als je in het midden staat. Dan zie je dat er goede en slechte dingen zijn aan beide zijden en dat er aan beide zijden noden zijn. God houdt van beide volken en Hij redt beide volken."

Hij heeft gezien dat God in staat is de muur van vijandschap af te breken. In Galilea startten hij en zijn vrouw in de jaren zeventig een vrouwengroep, waar gelovigen vrouwen van beide zijden bij elkaar kwamen. De groep bestaat nog steeds.

Continenten
Thorne heeft in de tuin op een muur kaarten van continenten laten aanbrengen. De werelddelen herinneren bezoekers eraan dat het evangelie uit ging van Jeruzalem naar alle windstreken. Maar voor de volken is nog steeds gebed nodig. Verder is er in de tuin een plek waar bezoekers kunnen zitten, zingen, eten en drinken. Maar het doel blijft: bidden.

Op de benedenverdieping is een kapel. De kunstenares Pamela Suran heeft op een muur de zeven producten van het land geschilderd: tarwe, gerst, druiven, vijgen, granaatappelen, olijven en dadels. Ze staan in volle bloei: de oogst is rijp, maar er zijn slechts weinig arbeiders. Dat geldt ook voor Israël en de Palestijnse gebieden. Allerlei christelijke organisaties hebben vacatures waarvoor ze geen mensen kunnen vinden. Bovendien maakt het Israëlische Ministerie van Binnenlandse Zaken het de organisaties vrijwel onmogelijk hun vrijwilligers langer dan twee jaar te houden.

We lopen de trap op en komen op de bovenverdieping. Voordat we de interactieve gebedskamer binnentreden, doen we de schoenen uit. We treden God eerbiedig tegemoet. In de gebedskamer geldt: 'mond houden'. Dit is de plaats waar we in stilte bidden en de Heer tot ons laten spreken. De Bijbelteksten, gebeden en andere tot gebed aansporende posters zijn in het Engels, Arabisch en Hebreeuws.
 

[img/314]http://nemnieuws.nl/upload/images/tekstinhoud/314 209 gebedskamer.jpg" />
In de interactieve gebedskamer.

In de gebedskamer komen verschillende thema's aan de orde: schuldbelijdenis, vergeving, voorbede voor de wereld en voor het land. In de gebedskamer worden we ons er duidelijker dan waar dan ook van bewust waar het de Heer om te doen is: de wereld bereiken met Zijn liefde.