Reveil! Opwekking!

7 augustus 2010

Als je deze zomer de drie bijzondere Reveilweken meemaakt en hoort van de groei van de New Wine conferentie, dan zou je aan opwekking kunnen denken. Inderdaad gebeuren tijdens dergelijke weken geweldige dingen en zie je de Geest van God mensenlevens vernieuwen, zeg maar: opwekken. Jezus leeft en dat is zichtbaar in jong en oud! 

Maar als wij gezegende conferenties, groeiende gemeenten en veranderde mensenlevens zien in het perspectief van de ontwikkelingen in de samenleving, worden wij bescheiden. Het materialisme en liberalisme blijven veruit de grootste godsdiensten en houden het ego-logisch evenwicht: 'ik – mij – zelf' in stand. (het begrip ego-logisch evenwicht hoorde ik van Otto de Bruijne tijdens de Reveilweken). De kerkverlating is nog steeds enorm en wat er overblijft kleurt Nederland en België niet meer. 

Hoe ver moet dan onze bescheidenheid gaan? Is wat er in de Reveilweken gebeurt een intern 'feestje' dat geen verbinding heeft met de wereld om ons heen? Kunnen wij echt wel van reveil, opwekking spreken? 

Bescheidenheid is terecht als wij realiseren dat Reveil en New Wine nog niet de opwekking is waar een wereld in nood naar uitziet. De Bijbel spreekt van de heerlijkheid van God zo groot en wijd als de wateren de bodem van de zeeën bedekken. Vanuit Jeruzalem zal de wet uitgaan zodat zwaarden worden omgesmeed tot ploegscharen. De grote opwekking waar het uiteindelijk om gaat is de opstanding uit de doden. En die moet nog komen. 

Aan de andere kant mogen en kunnen wij het werk van Gods Geest van nu niet bagatelliseren. Het is een proeven aan wat komen gaat. En dat proeven is zo echt dat het naar meer smaakt! En zo beleven wij de Reveilweken niet als een intern 'feestje', maar met bewogenheid en verwachting weten wij ons betrokken niet alleen op Nederland en België, maar op Israël en de volken. 

Gijs Lammerts van Bueren