Wachten

Langzamerhand wen ik eraan: wachten voor de douane, wachten bij de security, wachten voor een checkpoint, wachten tijdens mijn reizen door het Midden Oosten... Toch past wachten niet bij mij. Mijn trage computer heb ik onlangs geformateerd en opnieuw geïnstalleerd. Een website die langzaam geladen wordt, klik ik maar weg. Een helpdesk die 5 wachtenden voor mij heeft, laat ik links liggen. En als een afspraak te laat komt, vul ik de tijd op met iets nuttigs. Als deel uitmakend van deze cultuur definieer ik tijd in termen van economie. Wachten is daarom verspilling.  

Alzo niet bij God...
Hij moet lang wachten totdat wij op Hem gaan wachten. Wij doen het eerst zelf. Natuurlijk bidden wij ervoor. Maar als het antwoord niet snel komt, zoeken wij naar een oplossing. En met een beetje geluk komen wij bij ons doel.  

Kans gemist...
Aan activisme geen gebrek. Zeker, heel christelijk allemaal. Vanuit kerk en organisatie. Maar wat is daarvan door Gods Geest geïnitieerd? Ik wil meer leren wachten. Niet zelf voor god spelen. Werkend in het Midden Oosten kan ik beter weten. Wachten op Hem en de weg bereiden voor Zijn antwoord. Dat is Zijn economie. Dat is onze hoop.  

Gijs Lammerts van Bueren, januari 2010