Boycot

Op vrijdag 11 december 2009 werd in Bethlehem het zgn. kairos document gepresenteerd. Hierin roepen vele Palestijnse christelijke leiders hun medegelovigen op om 'zich te engageren in desinvestering en in economische en commerciële boycot van alles wat bezetting en bezetter geld oplevert.' Want zij zien 'boycot en terugtrekking van
investeringen als werktuigen van gerechtigheid, vrede en veiligheid voor zowel Israël als onszelf.' In Nederland heeft het ICCO initiatief genomen dit document onder de aandacht van christenen te brengen d.m.v. een presentatie in de Domkerk te Utrecht op 22 december jl.  

Hoe moeten wij hierop reageren? De gemakkelijke weg is enerzijds om dit manifest kritiekloos aan te nemen en solidair met de Palestijnen gehoor te geven aan de oproep tot boycot. Anderzijds kunnen wij dit document veroordelen vanwege onjuiste weergave van feiten en Bijbelse theologie en vervolgens ter zijde schuiven. Het oordeel is snel geveld en de volgende stap is helder. Maar eenvoudige reacties op ingewikkelde conflicten zijn verdacht. Zo roept de weg van protest d.m.v. boycot ook vragen op over onze eigen economie. Olie uit mensenrechten schendende landen en 'unfair trade' artikelen en leningen, houden immers onze welvaart in stand. Veel roep om boycot wordt niet gehoord, met hier en daar een uitzondering zoals voor eerlijke chocolade. Eenvoudige reacties zijn gemakkelijk, maar worden vaak gestuurd door vooroordelen, hoe gegrond die ook mogen zijn.  

De andere weg is moeilijk. Dat is de weg van Jezus. Die weg is niet populair bij vriend of vijand. Hoe zou Jezus reageren? Wat zou Hij doen? De aanklacht in het document betreft zijn eigen volk. Zou Hij Israël verdedigen en in de tegenaanval gaan? Ik betwijfel het. Zou Hij de oproep tot boycot steunen? Dat betwijfel ik nog sterker. Jezus' denken, spreken en handelen ligt op een ander niveau. Toen Jezus op aarde was ging Hij Zijn leerlingen voor in de verkondiging van het Koninkrijk van God en het genezen van de zieken. Bovenal stierf Hij aan het kruis voor onze zonden en de zonden ons aangedaan.  

Een voorzichtige poging de weg van Jezus te vinden in onze relatie met Israël en onze Palestijnse broeders en zusters:  

• Onze focus is de komst van het Koninkrijk van God, dat niet door onze christelijke inzet gerealiseerd wordt, maar door Gods ingrijpen alleen. Heer Jezus kom!
• Onze verbondenheid is met Israël en het Joodse volk, het volk van Jezus en daarom onopgeefbaar. Ongeacht de weg die zij gaan. Onze verbondenheid is op een andere wijze met onze broeders en zusters in Christus wereldwijd, in het bijzonder met hen die lijden om het geloof.
• Onze inzet als NEM is de Jood en de Palestijn in hun nood opzoeken, helpen en als zij daarom vragen, in Jezus' naam genezen...
• Onze discipline is om de verleiding te weerstaan de vinger naar de ander te wijzen, Jood noch Palestijn, in de overtuiging dat een juist oordeel slechts aan Eén gegeven is.
• Onze houding is die van nederigheid, in de erkenning dat alleen het kruis van Jezus het onrecht van deze wereld teniet doet.

Gijs Lammerts van Bueren, december 2009 

Meer lezen?:
Uur van de waarheid: een woord van Geloof, Hoop en Liefde uit het hart van het Palestijnse lijden. 

Artikel RD: 'Eenzijdig document Palestijnse theologen biedt weinig nieuws' 

Artikel RD: Kairosdocument is vervangingstheologie in een nieuw jasje