Sorry

Tijdens het Iran debat in de negentiger jaren introduceerde een politicus het begrip "sorrydemocratie". Grote fouten waren gemaakt door het terugsturen van asielzoekers naar het onveilige Iran. Toen de misrekeningen aan het licht kwamen, zeiden de verantwoordelijke politici: "sorry"; kwamen daarmee "weg" en de sorrydemocratie was geboren. Sindsdien heeft de sorrycultuur in Nederland zich verder ontwikkeld. Zo verwacht men nu een "sorry" van bankiers die mede verantwoordelijk zijn voor de huidige financiële crisis.  

Toch zijn wij niet echt tevreden als het bekende sorry weer klinkt. De problemen lossen wij daarmee niet op en de schuldigen komen naar ons beleven meestal "te goed weg". Tevreden zijn wij pas met recht en herstel. Dat zit – door God gegeven – diep in ons.  

Israël kent dezelfde open democratie als Nederland of België. De interne kritiek is daar niet van de lucht. Alleen "sorry" hoor je niet vaak. Nu kan dat komen door de relatie met de omliggende volken die spotten met de open democratie en alleen geloven in een gesloten dictatuur. Maar het kan ook te maken hebben met gerechtigheid in het Jodendom. Daar gaat het immers niet om een sorrycultuur, maar om bekering en herstel. De kerk vindt daarin haar wortels. Meer hierover in de komende Reveilweken.  

Gijs Lammerts van Bueren, mei 2009