Kompas
Stafmedewerkers over wat ze beleven in relatie tot hun werk.
Tijdens een vergadering ter voorbereiding op de Reveilweken vertelde iemand dat vooral het onderwerp 'de Geest als kompas' hem aansprak. Nuchter zette hij uiteen hoe hij in Schotland had ontdekt dat een kompas een fantastisch instrument is omdat het de goede kant uit wijst. Tegelijkertijd heb je er niet veel aan, want overal zijn obstakels die je moet omzeilen: dalen, rivieren, ravijnen. Kortom: weten welke richting je opgaat zal moeten samengaan met geopende ogen en het gebruik van je verstand.
Deze week kwam dat sterk tot me. Tijdens een gebedsbijeenkomst werden we stil vanwege het lijden van zovelen in het Midden Oosten, het Syrische volk in het bijzonder. Oog in oog daarmee ben je machteloos. Waar is nu dat kompas dat de weg wijst naar een andere toekomst?
Op donderdag waren we bijeen vanwege het Joodse Pesach. We probeerden te leren van de manier waarop Joden het feest van de Uittocht vieren en hoe Jezus' weg daarbij aansluit: God verlost zijn volk! Als er een volk is dat van diepe dalen en lange omwegen weet, dan wel Israël. Indrukwekkend vind ik altijd weer te weten dat Pesach jaar in jaar uit, eeuw in eeuw uit gevierd werd alsof de redding uit de slavernij nog maar net is gebeurd. En dat terwijl de wereld buitenshuis vaak vijandig was en er nauwelijks reden was om te hopen op een andere toekomst. Wat gaf Joden daar steeds weer de moed voor?
Het antwoord ligt misschien in een van de teksten die tijdens Pesach worden uitgesproken: “Als de Heilige, gezegend zijt Hij, onze voorouders niet uit Egypte had gehaald, dan waren wij en onze kinderen en onze kleinkinderen nog steeds slaven van de Farao in Egypte.” Israël heeft de bevrijding door Gods sterke arm aan den lijve ervaren. Volgens rabbijn Jonathan Sacks is de opdracht van Israël daarom, om een hoopvol geluid te laten klinken in een angstige tijd. Hoezeer Israël daar zelf ook mee worstelt en er in de ogen van de wereld niet in slaagt, uiteindelijk is dat toch het kompas.
Als ik dat hoor ben ik onder de indruk van de veerkracht en het vertrouwen van dit volk. En besef dat het evangelie over Jezus Messias dezelfde boodschap uitdraagt, hoop voor de volken. Met een kompas dat op Hem wijst staan we nog steeds machteloos tegenover de chaos in het Midden Oosten, maar zijn we allerminst zonder hoop.
Kees Jan Rodenburg
NEM activiteitenKlik hier om naar de NEM agenda te gaan... |
Geslaagd jubileumfeest!Het was een beetje druilerig op 11 mei, maar dat mocht de pret niet drukken. Op vrijdag 10 en zaterdag 11 mei vierden we ons jubileum met vele honderden bezoekers. Wat een prachtige dagen waren het! Eerst zetten we de jubileumactiviteiten nog even voort. Op vrijdag 24 mei vindt een receptie met inhoud plaats voor allerlei partnerorganisaties en contactpersonen. Wie het afgelopen weekend niet kon komen is daarbij van harte welkom. Voor een indrukwekkende creatieve bijdrage zorgt Otto de Bruijne. Aanvang: 15.30 uur. Koffie en thee vanaf 15.00 uur. |
![]() Berg van de belofteDoor Alfred Muller in Jeruzalem Met de ruggen naar mij toe hangen buitenlanders en Israëli's over de relingen en fotograferen in alle richtingen. Een Arabier wacht naast zijn kameel op de volgende klant die de rug van het beest wil beklimmen. Straatverkopers hebben foto's en Russischtalige boeken op stenen muurtjes gelegd en zien uit naar de volgende buslading. De stemmen van de gidsen schallen overal bovenuit. Niemand wil deze plek missen. Lees verder... |
NEM 50 jaar. Feest!Door Kees Jan Rodenburg Wanneer is de NEM eigenlijk precies ontstaan? Dat is nog niet zo makkelijk te beantwoorden. De stichting Near East Mission werd weliswaar in 1964 opgericht, maar het werk was al eerder geboren. In zijn eerste nieuwsbrieven uit 1963 schrijft oprichter Jan Willem van der Hoeven over zijn contacten met lokale christenen in het Nabije Oosten en de kansen die hij ziet om hen te ondersteunen bij hun evangelisatiewerk. Daarnaast heeft hij het verlangen naar een Reveil in de kerken van Nederland. |
HemelwaterDoor Kees Jan Rodenburg De Joden trokken weg uit Egypte, een land wat leefde op het ritme van de Nijl, naar een dor en droog land, zonder grote rivieren. Ze hadden een les te leren: om regen moet je bidden! Lees verder... |
|
24 mei 15:00 uur jubileumreceptie |
Meld je nu aan voor de Reveilweken! |
Volg nu de BaanBrekers! |
Volg ons op Facebook! |
Twitter updates from Alfred Muller24-5-2013 14:45 23-5-2013 15:59 23-5-2013 11:50 23-5-2013 09:50 22-5-2013 19:13 |
Inhoud wordt geladen...